Ze hebben het gelekt. Soort van.
OpenAI heeft maandag een vertrouwelijke S-1-registratieverklaring ingediend. Het is voor een beursgang. Iedereen had dit verwacht. Volgens The New York Times zou de beursintroductie “een van de grootste kunnen zijn die Wall Street heeft getroffen”. Grote inzet. Enorme gevolgen voor de hele hausse op het gebied van kunstmatige intelligentie.
OpenAI draaide er niet omheen op X.
“We hebben onlangs een vertrouwelijke S-1 ingediend”, aldus de verklaring. “We verwachten dat het gaat lekken, dus we kondigen het alleen aan.”
Eenvoudig. Direct. Ze hebben geen datum uitgekozen. Het kan even duren. Ze zeiden dat er dingen zijn die ze gemakkelijker kunnen doen terwijl ze privé blijven. Maar ze hielden de deur open. Eerder naar de beurs gaan is een optie. Afwegingen. Altijd afwegingen.
Wat betekent vertrouwelijk eigenlijk? Het betekent dat OpenAI zijn papierwerk aan de Securities and Exchange Commission heeft gegeven, maar de details verborgen heeft gehouden. Je kunt nog niet door hun financiële gegevens bladeren. Geen prospectus. Geen inside-look. Een openbare indiening zou al die gegevens nu aan investeerders blootstellen. Dit is niet het geval.
Een vertegenwoordiger van OpenAI kwam niet onmiddellijk terug op mijn verzoek om commentaar. Standaard.
(Korte opmerking: Ziff Davis – mijn moederbedrijf, CNET – heeft OpenAI in 2025 aangeklaagd wegens inbreuk op het auteursrecht. Naar verluidt was de training van hun AI-systemen in strijd met de rechten van Ziff. Ik zeg het maar.)
Van garage tot wereldwijd dominant
Weet je nog dat het nog maar een idee was? OpenAI werd gelanceerd in 2015. Elon Musk stond aan het begin. Sam Altman leidt het nu. Musk verliet het bestuur in 2018. Later werd het rommelig: hij klaagde Altman aan. Het proces eindigde vorige maand. Altman heeft gewonnen.
Toen kwam 2022. ChatGPT daalde.
Niets heeft zich sneller verspreid in de app-geschiedenis. Honderden miljoenen gebruikers zijn in recordtijd lid geworden. Nu is “ChatGPT” voor veel mensen slechts een woord voor AI. Het is generatief. Het praat terug. Er wordt gebruik gemaakt van grote taalmodellen.
Beleggers houden het nauwlettend in de gaten. Echt nauw. Waarom? Omdat Altman heeft gewaarschuwd voor een AI-zeepbel. Hebben ze gelijk?
Als OpenAI publiekelijk debuteert, sluit het zich aan bij een drukke club. SpaceX gaat ook naar de beurs. Dat geldt ook voor Anthropic, de belangrijkste rivaal van OpenAI op het gebied van AI. Iedereen haast zich om aandelen te verkopen.
Waarom iedereen zijn geld wil
De haast is niet alleen maar ego. Het is cashflow. AI kost miljarden. Niet miljoenen. Miljarden.
Je hebt datacenters nodig. Je hebt chips nodig. Je hebt waanzinnige hoeveelheden elektriciteit nodig om de trainingsmodellen te laten werken. Privégeld kent grenzen. Publiek geld niet echt. Beleggers hebben honger. Ze willen die enorme inzetten omzetten in winst.
Maar kijk eens naar de boeken.
Tot nu toe? Het is allemaal speculatie. Waarderingen zijn gebaseerd op beloften, niet op werkelijke inkomsten. Eén online tracker liet iets huiveringwekkends zien. Frontline AI-bedrijven hebben meer dan het dubbele uitgegeven van wat ze aan inkomsten hebben gegenereerd. Dat zijn miljarden aan schulden. Gewoon diepere gaten graven.
OpenAI wil ons nog niet precies laten zien hoe diep het gat is. Het is privé. Dat houdt de exacte cijfers onduidelijk.
Volgens geruchten hebben partners en geldschieters zo’n 96 miljard dollar aan schulden op zich genomen, alleen maar om de opbouw te financieren. Andere schattingen suggereren dat OpenAI ongeveer 1,4 biljoen dollar heeft geïnvesteerd in computer- en energiebehoeften op de lange termijn. Dat is een angstaanjagend aantal. Of een veelbelovende, afhankelijk van je tijdlijn.
De risico’s van openbaar worden
Beroemd zijn helpt. Het merk is overal. Producten zijn plakkerig. De vraag naar aandelen zal groot zijn. Zeker.
Maar de controle volgt het geld.
Eenmaal openbaar kan OpenAI zijn gebrek aan winstgevendheid niet meer verbergen. Hoge bedrijfskosten worden voorpaginanieuws. Financiële transparantie nodigt ook toezichthouders uit. Juridische strijd over privacy, auteursrecht en veiligheid: ze worden allemaal uitvergroot.
Komt de optimistische projectie overeen met de economische realiteit?
Sommige critici zeggen nee. Ze wijzen op een enorme kloof tussen wat AI verondersteld moet doen en wat het daadwerkelijk oplevert. Een beursgang dwingt de markt om die toekomstige uitbreiding nu al te prijzen. Met alle onzekerheid die er is? Dat is riskant.
De race naar de beursintroductie voelt als een stresstest. Niet alleen voor OpenAI. Voor de hele branche. Is dit een duurzaam bedrijfsmodel? Of is het een kaartenhuis dat wacht op wind?
We zullen zien wanneer de deuren opengaan. Tot die tijd tikt de klok. 💸
