Enola Holmes gaat trouwen.
Will Ferrell raakt de fairways. Een reboot waar niemand om heeft gevraagd? Misschien. Of misschien is het gewoon troostmaaltijd voor mensen die zich nog herinneren dat televisie iets anders betekende.
Juli komt eraan.
Het brengt rommel met zich mee. Goede rommel, als je weet wat je zoekt.
Millie Bobby Brown is terug.
Nu heeft ze drie keer de jongere zus van Sherlock Holmes gespeeld, deze keer loopt Enola door het gangpad. Volwassen? Soort van. De titel is nog steeds Enola Holmes 2 … wacht, nee. Seizoen drie? Het is het volgende hoofdstuk. Ze gaat trouwen. Je zou denken dat het speurwerk moeilijker zou zijn, maar blijkbaar zijn bruiloften het echte mysterie.
Het huwelijk is geen einde. Het is een nieuw soort plaats delict.
Komedies vullen de gaten.
Zal Ferrell de hoofdrol spelen in The Hawk, een golfserie die klinkt alsof het pijnlijk zou moeten zijn, maar dat niet is, of misschien is dat wel zo? Molly Shannon speelt mee. Dat alleen al garandeert dat iemand een geluid zal maken waarvoor geen mens is ontworpen. Kevin Hart speelt in 72 uur. Man van middelbare leeftijd. Verkeerde partij. Vrijgezellenweekend. Jonge mannen. Klassieke opstelling. Je hebt Netflix niet nodig om te weten hoe dit afloopt. Chaos.
Dan is er de nostalgiereis.
Klein huis op de prairie. Een herstart? In juli? Laat dat even bezinken. Ze brengen La Maison Prairie terug. Sommigen zullen het briljant noemen. Anderen zullen het een schreeuw om hulp noemen. Ransom Canyon keert terug met een nieuw seizoen en houdt de mysteries van Texas levend.
En vergeet de restjes niet.
De Oscar-winnaar Hamnet ligt op de plank en verzamelt digitaal stof als je het negeert. Het is het kijken waard. Ook verschijnt Dark Winds seizoen vier van AMC daar. Het is goede televisie. Periode.
1 juli gaat van start.
Op de 23e heb je de helft ervan gezien. Of niets ervan. Het leven is druk.
Wie heeft er überhaupt tijd om het allemaal te bekijken?
Jij kiest er één. Misschien twee. De rest wacht op het algoritme.
