Mensen uit de industrie praten voortdurend over ‘proactieve’ AI.
Agenten die raden wat je wilt voordat je het zelfs maar doet.
Anticipeer op behoeften. Vervul ze.
Geen wachten.
Het klinkt als sciencefiction, maar één startup is het daadwerkelijk aan het bouwen.
Voer IrisGo in.
Leren door te doen
Het AI Fund van Andrew Ng leidde eerder dit jaar een startronde van $ 2,8 miljoen voor dit bedrijf.
Hij heeft geïnvesteerd.
Het uitgangspunt? Een desktopgenoot die op uw pc leeft.
Het leert uw dagelijkse workflow.
Vervolgens automatiseert het de kotteronderdelen.
Geen prompts vereist.
Of in ieder geval beperkte exemplaren.
Jeffrey Lai was medeoprichter van het bedrijf.
Hij werkte vroeger bij Apple.
Specifiek? De Chinese versie van Siri.
Een subtiele knipoog naar zijn vroegere werk:
‘Iris’ is gewoon ‘Siri’ achterstevoren gespeld.
Slim? Ja.
Effectief? Moeilijk te zeggen.
Maar de kern van het mechanisme is eenvoudig.
Laat de software één keer zien.
Het kijkt.
Het herinnert zich.
Het doet het weer.
Koffieruns en code
Lai heeft het onlangs gedemonstreerd voor TechCrunch.
Hij wilde koffie.
Niet metaforisch.
Een latte van Philz.
Een populaire keten in de Bay Area.
Hij klikte door de site.
Ik heb het drankje geselecteerd.
De kaartgegevens zijn ingevoerd.
Op kopen geklikt.
IrisGo registreerde elke stap.
Toen vroeg hij de agent om het alleen te doen.
Dat deed het.
Plichtsgetrouw.
Maar wie heeft er een bot nodig om koffie te kopen?
Niemand eigenlijk.
Dat is slechts de tutorial.
Het echte doelwit is de witteboordenhel.
De eindeloze e-mails.
De factuurverwerking.
Rapport bouwen.
Samenvatting van documenten.
Iris heeft een bibliotheek met ‘vaardigheden’.
Vooraf geladen workflows voor de alledaagse dingen.
Maar hij leert ook van je muisbewegingen.
Je toetsenbord klikt.
Het ontdekt patronen in je chaos.
Er zijn veel repetitieve taken… AI-ondersteund kantoorwerk kan nog steeds ongelooflijk handmatig aanvoelen.
Dat is Lai’s pitch.
De huidige AI-modellen zijn zeker krachtig.
Maar met ze praten? Handmatig.
Repetitief.
Uitputtend.
Het doel is autonomie.
Jij behandelt de grote ideeën.
De bot verzorgt het administratieve wrokwerk.
Privacy en stamboom
Er zit een addertje onder het gras.
Of misschien een functie.
De meeste AI eet uw gegevens in de cloud.
IrisGo verwerkt veel dingen op je eigen apparaat.
Lokale verwerking betekent een strengere privacy.
Toch nog steeds hybride.
Het echt zware werk gaat naar de cloud.
Lai belooft dat het veilig is.
End-to-end-codering.
Alleen als je expliciet ja zegt.
Vertrouwen is moeilijk in AI.
Dus Lai leende wat geloofwaardigheid.
Hij is een Carnegie Mellon-aluin.
Dat geldt ook voor Andrew Ng.
Via dat alumninetwerk kwamen ze met elkaar in contact.
Het product gedemonstreerd.
Ng vond het leuk genoeg om de ronde te leiden.
Nvidia steunde ze ook.
Google steunde hen.
Het helpt om mensen in de juiste kringen te kennen.
Houdt de software stand?
Alleen de tijd zal het leren.
Maar voor nu?
Het is gewoon leren je latte te bestellen.
Misschien begint daar elke revolutie.
Misschien niet.
