4G LTE begrijpen: real-world snelheden en netwerkbasisprincipes

19

De mobiele industrie bestaat al jaren en volgt normen die nooit consistent zijn geweest. Long Term Evolution of 4G LTE verandert dit. Dit is niet zomaar een incrementele update. Dit is de eerste keer dat de grote luchtvaartmaatschappijen wereldwijd overeenstemming hebben bereikt over één gezamenlijke richting voor de toekomst.

Mogelijk komt u de term ‘4G LTE’ tegen in marketingmateriaal. Waarom de extra letters? Omdat ‘4G’ een dubbelzinnige term is. Technisch gezien telt elke snelheid boven 3G. 4G LTE is specifiek. Het verwijst naar de hardware- en software-infrastructuur die een theoretische maximale snelheid van 86 Mbps kan bereiken. Dit onderscheid is belangrijk als het u uitmaakt wat u daadwerkelijk betaalt.

Hoe LTE echt werkt

De kern van LTE zijn internetprotocollen. Dit is dezelfde logica die webpagina’s op de desktop levert. LTE behandelt oproepen net als elk ander datapakket, alleen met toevoeging van spraakgegevens.

De geheime saus is een schema genaamd OFDMA (orthogonale frequentieverdeling meervoudige toegang). Het klinkt als een technische term, maar de functionaliteit is eenvoudig. OFDMA verdeelt één datastroom in verschillende subdragers. Het zendt ze uit. Op de plaats van bestemming worden ze weer in elkaar gezet. Dit verschil verhoogt de snelheid aanzienlijk.

WiMAX gebruikt een soortgelijke aanpak genaamd OFDM. LTE verbetert dit door dynamisch specifieke datapaden toe te wijzen aan specifieke gebruikers. Meer bandbreedte nodig? Het netwerk is voor u geoptimaliseerd. Het is dynamisch. Het is efficiënt.

Waarom je geen nieuwe telefoon nodig hebt

Een van de slimste dingen aan het gebruik van LTE is frequentieflexibiliteit. Het netwerk werkt op verschillende radiofrequentiebanden. Operators hoeven hun bestaande infrastructuur niet af te breken en helemaal opnieuw te beginnen. Ze zouden geleidelijk kunnen migreren.

In 2013 was 4G LTE al beschikbaar in grote steden in de VS en Europa. Dit is een pluspunt voor de consument. Je hebt geen compleet nieuw apparaat nodig. Deze technologie werkt parallel met 2G- en 3G-netwerken. Je telefoon hoeft alleen maar multi-mode te zijn.

Als u zich in een LTE-gebied bevindt, gebruikt uw telefoon een sneller kanaal. Zo niet, ga dan terug naar HSPA of de oude standaard. Het hebben van een multi-mode telefoon is niet langer een optie. Dit is erg belangrijk omdat er overal torens zijn.

Kloof tussen belofte en realiteit

Laten we het over cijfers hebben. De totale snelheid van 86 Mbps is de theoretische bovengrens. In de echte wereld komt de realiteit hard aan, vooral in de beginfase van de inzet.

Bij tests in 2013 vertelden de werkelijke snelheden een ander verhaal. Gebruikers in Houston hebben een gemiddelde downloadsnelheid van 8,4 Mbps en een uploadsnelheid van 7,3 Mbps. Ook San Diego was niet veel beter, met een uploadsnelheid van 7,1 Mbps en een downloadsnelheid van 9,6 Mbps. New York City scoorde 8,4/6,7. Los Angeles schommelde rond de 7,2/7,5.

“De belofte van 86 Mbps kan ooit werkelijkheid worden, maar in de beginfase van LTE liggen de werkelijke snelheden ruim onder de theoretische piek.”

Dit zijn geen rampen. Sneller dan 3G. Maar het zijn verre van marketingbrochures. De infrastructuur is er. Standaardisatie is al aanwezig. Die snelheid is reëel. Uitbreiding kost gewoon tijd.

Je wacht nog steeds op de volledige belofte.