Wyjdź TYLKO z tłumaczeniem. Zachowaj cały format Markdown taki sam jak oryginał.
Nie dodawaj żadnych komentarzy, wyjaśnień ani metatekstu:
Duże pieniądze za małe magnesy
100 milionów dolarów.
Thea Energy powiedziała TechCrunch, że w ramach rundy SBN zebrano tak dużo pieniędzy, że przekroczyły oczekiwania. Fundusz Amerykańskiej Inicjatywy Technologicznej przewodniczy tym wysiłkom. Tego rodzaju pieniądze pozwalają im zająć miejsce w czołówce startupów pracujących nad reaktorami termojądrowymi. Oznacza to również, że mają większe szanse na zbudowanie reaktora wytwarzającego energię, a nie tylko na tworzenie wykresów.
Przed tą rundą firma zebrała już 20 mln dolarów w rundzie SBA na początku 2022 r. Obecnie ma 130 mln dolarów ze źródeł prywatnych.
Te nowe pieniądze trafiają bezpośrednio do produkcji. A dokładniej do produkcji magnesów.
Używanie analogii do pikseli ma sens
Reaktory termojądrowe potrzebują magnesów. Magnesy utrzymują temperaturę przegrzanej plazmy na tyle, aby rozbić atomy, uwalniając ciepło, które chcemy zebrać. To jest standardowy schemat.
Ale Thea robi to inaczej. Ich magnesy są małe i prostokątne. Każdy z nich może pracować osobno. Firma porównuje je do pikseli na monitorze komputera. Oprogramowanie informuje każdy „piksel” o dokładnej lokalizacji, w której ma być wystawiony na działanie pola magnetycznego.
Elastyczności tej nie można zastąpić projektem. Thea buduje stellarator.
Stellareators utrzymują stabilność plazmy, tworząc złożone wzory pola magnetycznego. Tokamaki, kolejny popularny projekt, wykorzystują prostą metodę zatrzymywania plazmy. Są łatwiejsze w produkcji, ale trudniejsze w utrzymaniu stabilności. Stellareatory są stabilne, jednak ich kształt stanowi wyzwanie dla producentów. Cewki muszą być skręcone i poddane obróbce w sposób kosztowny i pracochłonny.
Co oferuje Thea? Owijają rdzeń dziesiątkami standardowych magnesów. Oprogramowanie tworzy złożone pole magnetyczne wewnątrz struktury fizycznej.
To brzmi ryzykownie.
Thea udowodniła, że oprogramowanie działa. Podczas montażu celowo nieprawidłowo ustawili magnesy. System to skompensował. Plazma nie zauważyła błędu.
Oś czasu i konkurenci
Celem jest reaktor demonstracyjny Eos. Budowa rozpocznie się w przyszłym roku. Chcą, aby reaktor zaczął działać już w 2030 roku.
Jeśli Eos się powiedzie, Helios zacznie działać w 2033 roku jako reaktor komercyjny.
Oznacza to, że Thea zmierzy się z Commonwealth Fusion Systems. CFS chce, aby jego reaktor Arco działał w Wirginii w tym samym okresie. Sytuacja staje się napięta.
Szybkość produkcji może być zaletą. Thea stworzyła już dziesiątki kompletnych modeli magnesów w swoim laboratorium w Jersey City. Nie ma potrzeby tworzenia dużych warsztatów produkcyjnych. Inne start-upy zajmujące się ograniczaniem plazmy magnetycznej musiały budować ogromne fabryki, aby przetwarzać swoje duże cewki.
Oczywiście jest jeden problem.
Do precyzyjnej regulacji potrzeba ponad 300 małych magnesów. Ale 12 dużych magnesów pełni główną funkcję utrzymywania plazmy. Te duże magnesy znajdują się na zewnątrz płaskiej konstrukcji. Zapotrzebowanie na duże i złożone magnesy do podstawowej funkcji zmniejsza korzyści produkcyjne. Nadal potrzebujesz dużych magnesów.
Ale każde uproszczenie syntezy termojądrowej jest zwycięstwem. Urządzenia te należą do najbardziej złożonych, jakie kiedykolwiek stworzył człowiek.
100 milionów dolarów to dobry wynik.
Inwestorzy popierający tę rundę to General Innovation Capital, Linse Capital, Divergent Capital, Emerald Technology i inni: Calm, Climate, Gaingels Idemitsu Overlay, Timescale i What If.
Korekta: W poprzednich projektach wykorzystywano 12 magnesów. Późniejsze wersje ich nie mają.
