Walka o prawa osób transpłciowych w Stanach Zjednoczonych weszła w nową, bardziej agresywną fazę, wykraczającą poza debaty na temat udziału w sporcie i opieki medycznej dla nieletnich. Państwa podejmują coraz bardziej restrykcyjne środki, w tym cofanie praw jazdy z mocą wsteczną, rozszerzanie zakazów korzystania z toalet publicznych o sankcje karne, a nawet rozważają wyeliminowanie zabezpieczeń przed dyskryminacją. Jednocześnie Sąd Najwyższy stanowczo sprzeciwiał się prawom osób transpłciowych, czego dowodem jest m.in. wymaganie od rodziców powiadamiania o zmianie płci uczniów, niezależnie od ich preferencji dotyczących prywatności.
Krajobraz prawny i polityczny szybko się zmienia, a stany takie jak Kansas, Idaho, Utah, Oklahoma, Iowa, Wirginia Zachodnia, Wyoming, Arkansas i Teksas uchwalają przepisy ograniczające prawa osób transpłciowych, nawet w przypadku dorosłych. Co najmniej dziewięć stanów rozważa wprowadzenie tych rozwiązań pod głosowanie tej jesieni. Sąd Najwyższy podtrzymał zakazy stosowania przez młodzież leków uwzględniających płeć i oczekuje się, że wyda orzeczenie na korzyść stanowych zakazów dotyczących sportowców transpłciowych. Administracja Trumpa ograniczyła zmiany płci w paszportach i ta polityka pozostaje w mocy.
Ta eskalacja nie jest przypadkowa; jest to wynik przemyślanej strategii grup konserwatywnych, które po przegranej walce o małżeństwa osób tej samej płci znalazły nowy, jednoczący temat. Organizacje takie jak Alliance Defending Freedom zapewniają wsparcie prawne ustawodawcom stanowym, a konserwatyści z powodzeniem uznali zakazy dla sportowców transpłciowych za kwestię „praw rodziców”, rozszerzając tę taktykę o opiekę zdrowotną i inne ograniczenia.
Reakcja demokratyczna: podzielone podejście
Demokraci są podzieleni co do sposobu reakcji. Jedna z grup twierdzi, że wahanie partii przed zajęciem jasnego stanowiska w takich kwestiach jak sportowcy transpłciowi i medycyna specyficzna dla płci dla młodych ludzi ośmieliła konserwatystów. Twierdzą, że unikanie tej kwestii pozwoliło Republikanom przedstawić Demokratów jako ekstremistów, co ułatwiło uchwalanie restrykcyjnego ustawodawstwa. Inna grupa uważa, że ustępstwa w jednym obszarze doprowadzą po prostu do dalszej eskalacji, gdyż przeciwnicy zawsze znajdą nowe podstawy do dyskryminacji.
Brak sformułowania jasnego stanowiska pozwolił Republikanom na zjednoczenie się wokół polityki antytranspłciowej, nawet biorąc pod uwagę takie środki, jak kary więzienia dla rodziców, którzy wspierają opiekę nad swoimi dziećmi afirmującą płeć. Jest to radykalna zmiana w stosunku do sytuacji sprzed kilku lat, kiedy takie propozycje wydawały się nie do pomyślenia.
Przecięcie prawa i polityki
Trajektoria prawna praw osób transpłciowych nie jest z góry określona. Sąd Najwyższy może interpretować przeszłe orzeczenia wąsko lub szeroko, a klimat polityczny wpływa na orzeczenia sądowe. Jeśli inicjatywy restrykcyjne zostaną przyjęte w stanach z większością Demokratów, może to legitymizować dalsze ograniczenia. I odwrotnie, bardziej wrogie środowisko polityczne może spowodować, że sąd będzie bardziej ostrożny, podobnie jak miało to miejsce w przypadku dostępu do aborcji po uchyleniu Roe przeciwko Wade.
Zmienia się także opinia publiczna – większość wyborców popiera obecnie ograniczenia dotyczące udziału sportowców transpłciowych i dostępu do publicznych toalet. Utrudnia to Demokratom przeciwstawienie się bez spotykania się z krytyką.
Co dalej: zmiana tonu Demokratów?
Istnieją oznaki, że Partia Demokratyczna zaczyna się dostosowywać. Abigail Spanberger, która będzie ubiegać się o urząd gubernatora Wirginii w 2025 r., już wcześnie wypowiedziała się przeciwko atakom na osoby transpłciowe, stając się obrończynią wszystkich mieszkańców Wirginii. Strategia okazała się skuteczna, a podejście jest testowane w innych kampaniach wyborczych. Potencjalni kandydaci na prezydenta, tacy jak Gavin Newsom i Pete Buttigieg, również zajmują jaśniejsze stanowisko w tych kwestiach.
Jednak znaczna część tej reakcji jest odpowiedzią na poprzednie bitwy, a sytuacja prawna wciąż ewoluuje. Główny wniosek jest taki, że walka o prawa osób transpłciowych nie jest już odosobnioną debatą; porusza szersze pytania dotyczące indywidualnej autonomii, przepisów dotyczących dyskryminacji i ponownego przemyślenia, w jaki sposób rząd definiuje płeć dla wszystkich obywateli. Zabiło nas milczenie, mówi jeden ze strategów Demokratów, a partia w końcu zdała sobie sprawę, że musi się zaangażować, a nie uciekać.
