Waarom de hoofdrol van Android Erika in #b alles veranderde
Robots en bots beheersen de films al bijna een eeuw. We hebben ze zien acteren door acteurs met prothetische benen of als CGI-creaties. Maar in de komende sciencefictionfilm zijn de zaken anders. Het speelt een echte robot genaamd Erica. Dit was de eerste keer dat een echt vliegtuig werd uitgerust met een dergelijke film.
Erika is niet helemaal nieuw op het gebied van camera’s. Hij werkte eerder als nieuwslezer. Nu kruipt hij in de hoofdrol. Deze overgang van schermsimulatie naar echte autonomie is belangrijk. Het vervaagt de grens tussen fictie en realiteit op een manier die speciale effecten niet kunnen.
Bekijk de evolutie van Android op je scherm
Tientallen jaren lang vertrouwden filmmakers op menselijke prestaties om kunstmatige intelligentie over te brengen. Denk aan Ex Machina of Blade Runner 2049. Dit zijn meesterwerken op het gebied van visuele effecten. Het creëren van een overtuigend digitaal persoon vergt aanzienlijke middelen. Of denk eens aan de oude klassiekers waarin acteurs zware kostuums droegen en de bewegingen van robots nabootsten. Deze methoden zijn geweldig voor het vertellen van verhalen. Deze geven de regisseur volledige controle over elk gebaar en elke lijnweergave.
Voor Erica veranderen deze richtlijnen. Hij is geen acteur die zich voordoet als een machine. Hij is een ‘machine’. Zijn aanwezigheid daagt de perceptie van authenticiteit van het publiek uit. Kan een niet-mens het gewicht van een complex verhaal dragen? De film b wil bewijzen dat het mogelijk is.
Van nieuwsverslaggever tot heldin
Erica’s achtergrond voegt authenticiteit toe aan haar nieuwe karakter. Als nieuwsverslaggever moet hij informatie verwerken en nauwkeurig overbrengen. Deze ervaring van realtime communicatie is anders dan acteren in een scriptscène. Dit vereist reageren op realtime gegevens in plaats van rijen op te halen die in het geheugen zijn opgeslagen. De overgang naar de hoofdpersoon van een fictief verhaal vereist vele soorten aanpassingen.
De film b profiteert van deze unieke eigenschap. Kijkers zien robots interageren in een verhaalstructuur die emotionele resonantie vereist. Dit is niet alleen een technische innovatie. Het gaat om het uitbreiden van de definitie van prestatie.
Wat betekent dit voor SF?
De opname van echte robots als hoofdpersonen van de film betekende een verandering ten opzichte van de conventies van het genre. Het gaat van een metaforische representatie van technologie naar een letterlijke integratie. Het publiek vraagt zich niet langer af of het robotpersonage door de computer is gegenereerd of een stuntman is. zij zouden het weten. Deze transparantie moedigt mensen aan om het materiaal op nieuwe manieren te verkennen.
Maakt het het verhaal geloofwaardiger? Of creëren we barrières voor empathie? Het antwoord kan worden gevonden in de manier waarop Erica’s show is gestructureerd. Als zijn beperkingen waren benadrukt, had de film het thema eenzaamheid kunnen onderzoeken. Als zijn capaciteiten worden bewezen, kan de samenwerking tussen mens en machine worden gevierd.
De publicatie van b zal waarschijnlijk een debat op gang brengen over kunstmatige intelligentie en de ethiek van artistieke expressie. Maar buiten het gesprek krijgen we ook een glimp van een toekomst waarin robots meer zijn dan rekwisieten. Het zijn deelnemers. Schermen hebben altijd onze angsten en verwachtingen ten aanzien van technologie weerspiegeld. Deze keer is de reflectie letterlijk.